کارت های الکترونیکی

کارت های الکترونیکی و انواع آن

نخستین ابزاری که جهت استفاده در پرداخت های الکترونیکی در اختیار افراد متقاضی قرار می گیرد کارت های پرداخت است. جنس این کارت ها معمولاً از پی وی سی است که مقاومت خوبی دارد.
در دیدگاه اول، کارت ها از لحاظ پذیرش در دستگاه کارت خوان به دو دسته تماسی و غیرتماسی تقسیم می شوند، در کارت های تماسی برای برقراری ارتباط کارت با دستگاه کارت خوان، قسمتی از کارت که حاوی اطلاعات است لزوماً باید درون دستگاه کارت خوان قرار بگیرد و Head دستگاه کارت خوان با آن در تماس فیزیکی باشد.
در صورتی که در کارت های غیرتماسی این ارتباط از طریق امواج رادیویی صورت گرفته و با توجه به نوع کارت و کارت-خوان انتخاب شده، کارت می تواند با فواصل مختلف از کارت خوان قرار بگیرد. اخیراً نوع دیگری از کارت ها نیز مورد توجه قرار گرفته که به کارت های هیبرید مشهورند.
این کارت ها در حقیقت ماهیت جدیدی نداشته و تنها از ترکیب چند تکنولوژی ساخته شده اند. به عنوان نمونه در یک نوع از کارت های هیبریدی، کارت علاوه بر داشتن قابلیت غیرتماسی، چیپ هم دارد و توانایی استفاده در سیستم ها تماسی نیز دارد.

کارت های تماسی

همان طور که گفته شد کارت های تماسی به طور مستقیم با کارت خوان در تماس بوده و اطلاعات از طریق Head کارت خوان به آنها منتقل می شود. لذا به طور نسبی امنیت بیشتری نسبت به کارت های غیرتماسی دارند و اکثر کارت-های بانکی و مالی را شامل می شوند.

از انواع این کارت ها می توان به کارت های مغناطیسی و کارت های چیپ دار اشاره کرد که طیف وسیعی از کارت های امروزی را پوشش می دهند. در کارت های مغناطیسی اطلاعات بر روی نوار سیاه رنگی که بر روی کارت است، به صورت مغناطیسی نوشته و خوانده می شود، این نوار خود شامل سه تراک است که بر روی هر کدام از آنها اطلاعات خاصی نوشته می شود.
در طرف مقابل، کارت های چیپ دار از یک چیپ مدار مجتمع (IC) تشکیل شده که این چیپ می تواند شامل یک حافظه تنها و یا یک حافظه به همراه یک میکروپروسسور باشد.
کارت هایی که تنها از یک حافظه تشکیل شده باشند، کارت های حافظه نام دارند که معمولاً برای نگهداری اطلاعات از آنها استفاده می شود و امنیت بیشتری نسبت به کارت های مغناطیسی دارند، در سویی دیگر کارت های پردازنده دار (هوشمند) قرار دارند که به جز حافظه یاد شده از مزایای یک میکروپروسسور نیز سود می جویند و بدین ترتیب از لحاظ امنیتی ضریب بسیار بالاتری را دارند و طبیعتاً از قیمت بالاتری نیز برخوردارند.

کارت های مغناطیسی

اولین کارت هایی که به طور گسترده در زمینه تجارت الکترونیک و به عنوان کارت های بانکی مورد استفاده قرار گرفت کارت های مغناطیسی بودند. این کارت ها که با قرار گرفتن یک نوار مغناطیسی بر روی کارت های پی وی سی ایجاد می-شوند، به علت محدودیت های فیزیکی موجود حجم اطلاعاتی زیادی را شامل نمی شوند.
نوار مغناطیسی روی این کارت ها بنا به «استاندارد ایزو ۷۸۱۱» از سه تراک تشکیل شده است که اطلاعات ویژه ای بر روی هر تراک ثبت می شود. تراک ۱ کارت معمولاً شامل اطلاعاتی از قبیل نام دارند و شماره حساب شخص است و سایر اطلاعات کنترلی نیز بر روی تراک های دیگر قرار دارد.
در برخی از خودپردازهای بانک ها نوشتن بر روی تراک ها نیز ممکن است. این کارت ها به دو دسته اصلی تقسیم می-شوند: HiCo و LoCo. کارت های HiCo از کیفیت بهتری نسبت به کارت های LoCo برخوردار بوده و تأثیرات کمتری در استفاده مداوم، همجواری با کارت های دیگر و میدان های مغناطیسی می پذیرند. همچنین بر اساس آزمایشات انجام شده، درصد صحیح خوانده شدن اطلاعات در نوع HiCo بسیار بیشتر از نوع دیگر بوده و با وجود هزینه بیشتر آن، به صرفه تر هستند.
به علت امنیت پایین تر این کارت ها نسبت به کارت های هوشمند و سهولت خواندن تراک های موجود بر روی آنها و توانایی کپی کردن اطلاعات آنها روی کارت دیگر (کپی کردن کارت)، غالباً از این کارت ها در ارتباطات آنلاین و یا به عنوان کارت های شناسایی روزمره استفاده می گردد.

کارت های حافظه

کارت های حافظه (Memory Cards) در حقیقت کارت های چیپ داری هستند که تنها از یک حافظه تشکیل شده-اند، که این حافظه می تواند غیرقابل شارژ یا با قابلیت شارژ نیز باشد.
به علت عدم وجود پردازنده کنترلی امنیت این کارت ها کمتر از کارت های هوشمند بوده ولی همچنان با تمهیدات درنظر گرفته شده امنیت بیشتری نسبت به کارت های مغناطیسی دارند. این کارت ها برای استفاده در تلفن های عمومی و پارکومترها مصرف می شوند.

کارت های هوشمند

یکی دیگر از انواع کارت های چیپ دار، کارت های هوشمند است که معمولاً متشکل از پردازنده ای جهت انجام امور کنترلی، حافظه ای فقط خواندنی شامل سیستم عامل کارت (ماسک) و حافظه ای تا ۶۴ کیلو بایت جهت استفاده هستند. به علت وجود برنامه های کنترلی موجود و ساختار موجود در آنها ضریب امنیتی این کارت ها بسیار فراتر از کارت های مغناطیسی است.
کارت های هوشمند از لحاظ ساختار داده ای موجود در آنها به دو دسته Data Card و Application Card تقسیم می شوند. در دسته اول تنها فایل های داده ای ایجاد و قابلیت ذخیره سازی دارند، در صورتی که در نوع دوم کارت قابلیت ذخیره سازی یک برنامه کاربردی، اجرا و ذخیره سازی نتایج آن را دارد.
در دسته بندی دیگری، کارت های هوشمند را می توان به دو دسته کارت های کاربردی و کارت های SAM تقسیم کرد که کارت های کاربردی برای استفاده پس از آماده سازی در اختیار مشتری قرار می گیرد، در صورتی که کارت های SAM به علت وجود الگوریتم های پیچیده امنیتی برای نگهداری کلیدهای لازم درون دستگاه کارت خوان قرار می گیرد و مسلماً قیمت بیشتری دارند.

کارت های غیرتماسی

در کارت های غیرتماسی انتقال اطلاعات و تمامی ولتاژهای مورد نیاز به صورت بی سیم از طریق سیگنال های RF (فرکانس های رادیویی) و روش های ترویج القایی صورت می گیرد. سیستم های (Radio Frequency Identification RFID ) در ابتدا برای مسیریابی، تشخیص موقعیت اجسام و مکان سنجی استفاده گردید و بر حسب مسافت و برد لازم دو نوع Passive و Active به وجود آمد که تفاوت اصلی در این موارد وجود باتری (منبع تغذیه) در نوع Active برای افزایش طول برد بود.
در حال حاضر در دنیای کارت های غیرتماسی، با توجه به استفاده های مکرر، ابعاد کارت ها و عدم نیاز به برد و مسافت بالا از نوع Passive این سیستم ها استفاده می شود و لذا محدودیت هایی بر اساس فرکانس کاری و طول موج در این سیستم ها ایجاد می شود.